Sadece hayvan sahibi olmak mıdır hayvan sevmek?

January 11, 2010 at 8:08 pm 5 comments

SADECE HAYVAN SAHİBİ OLMAK MIDIR HAYVAN SEVMEK?

Çevremde birçok arkadaşım var hayvan sahibi olmak isteyen ama olmayan. İmkânları elverişli olmayan ya da hayvan beslemesine engel koşullar altında yaşayan. Ama yine de hayvanları çok seven. Soruyorum siz hayvan severlere: Sadece hayvan sahibi olmak mıdır hayvan sevmek? Çoğunuzun cevabı “Hayır” olacak eminim. Çok insan gördüm pet shop camlarından bakıp orada satılan küçük yaşta annesinden ayrılmış, cılız bebeklere yuva açmak isteyen. Ama eminim hiçbiri o bebeklere neler yapıldığının farkında değiller…

Sokakta yaşamak zorundalar, onlara yardım etmek istemez misiniz?

Ama konumuz bu değil. Konumuz, bu insanların barınaktaki canlara neden yardım eli uzatmadığı. Bu insanların hiçbiri, barınaktaki o canlardan haberdar bile değil. Satılan hayvanlardan çoğu o pet shop denen iğrenç yerde veya bir üretim çiftliğinde gözünü açmıştır eminim. Onların şansları “cins” oldukları için daha yüksek belki. Peki ya geride kalanlar? Geride kalanlar, hayatları boyunca o dışkı dolu, soğuk mermer kafeste yaşamak zorundalar. İşte, hayvan sahibi olamayan siz insanlara soruyorum şimdi de: Geride kalanlara ikinci bir şans vermeye ne dersiniz? Barınaklara gidip başlarını biraz okşamaya, onlara sevildiklerini hissettirmeye, diğer insanlara hayvan severlerin de var olduğunu göstermeye ve geride kalanlara yaşamaları için bir neden sunmaya ne dersiniz? Ya da bir ya da birkaçının bakıcı anne, babası olmaya? Evde ayaklarımızı uzatıp televizyon izlemek bize bariz daha rahat geliyor tabii. Ama biz televizyon izlerken geride kalanlar birbirlerinin ölümlerini izliyorlar. “Bir köpeğin ya da bir kedinin bakıcı annesi, babası olabilir miyim?” dediğinizde hiçbir barınak size “Hayır” demez emin olun. Hatta bazı barınaklar, güvendikleri takdirde, geride kalanlardan bir dostumuzu birkaç saatliğine dolaştırmaya veya onunla pikniğe gidip birlikte vakit geçirmemize izin verirler. Bu fırsatı neden değerlendirmiyoruz?

Ama bir şeyi unutuyoruz: Sokaktaki canlar. Onlar için yapabileceğimiz o kadar basit şeyler var ki… Plastik bir kaba biraz mama, biraz su koyabiliriz. Kedilerin yağmurdan korunmaları için dışı naylonla kaplı karton kutular yapabiliriz. Çoğu sokak hayvanı çöpten besleniyor, bildiğimiz gibi. Onlara bir tas mama ve bir tas su koyarak yaşama şanslarını artırabiliriz. Hem aç kalmaz hem de çöplerin içinde yemek arama çabasında kendilerini yaralamazlar. Çöp poşetlerinde birçok şey olabiliyor: Kırık cam parçaları, kullanmadığımız çatal, bıçaklar, bozulmuş, küflenmiş yemekler… Ve tahmin edemeyeceğimiz birçok zararlı şey… Her şeyin bir çözümü var tabii ki. Bu saydıklarımı ayrı bir poşete koyabiliriz. Ya da tüm çöplerimizi kalın bir şekilde sararak atabiliriz.

Hiçbir şey imkânsız değildir.
Geride kalanların yaşamları bizlerin elinde.

Sevgi ve saygılarımla
Eren Gedik🙂

Entry filed under: Uncategorized. Tags: , , , , , , , , , .

Gençlik nereye gidiyor? Bu sefer de ben yazacağım, bilinçlenme ve eğitimin önemini…

5 Comments Add your own

  • 1. Deniz Erguner  |  January 11, 2010 at 8:36 pm

    Erencim bu güzel yazı için sana çok teşekkür ediyorum. Çevremizdeki herkese ulaştırabilmek için çabalayacağız. Lütfen bol bol yaz, düşündüklerini, fikirlerini, bizlerin siz genç nesil için neler yapabileceğimizi… aklına ne geliyorsa…

    yeter ki yaz, yeter ki paylaşalım…
    çok büyük başarılar diliyorum sana

    Sevgilerimle,
    Deniz

    Reply
  • 2. Eren Gedik  |  January 11, 2010 at 8:39 pm

    Corvus ve emegi gecen tum lets adopt ailesine cok ama cok tesekkur ederim. Umarim diger genclere ornek olabiliriz. Elimden geldigince yazacagim =)

    Reply
  • 3. sevda karakuş kayışdağ  |  January 12, 2010 at 7:09 am

    inan bana ne diyeceğim bilmiyorum ama bir duygu ancak bu kadar güzel anlatılır çok haklısın bizler rahat yaşamayı seven toplum değilmiyiz yılbaşı gelirken yeniyıl takvimleri elimize alırken önce tatil günlerimize bakmazmıyız en çok tatil yapan ülke olarak neden bir kedi köpek sorumluluğunu alalımki onları gezdirelimki onlarla artan yemeklerimizi neden paylaşalımki …umarım kıyamet gelince dünya hali tersine dönerde onlar bizi seçme hakkına erişirler …..bu topluma önce ortak yaşamayı sonrada bu ortak alanlardaki haklarımızı anlatmalıyız siz gençlere çok güveniyorum bu konuda

    Reply
  • 4. Merve Yaprak  |  January 12, 2010 at 11:13 am

    Erencim makalen çok güzel gerçekten.. Tebrikler🙂
    Daha çok yazıyla bizlerle olman dileğiyle..Keşke senin yaşındaki herkes bu kadar duyarlı olabilse.. Özellikle senin yaşındaki delikanlılar.. Bir erkek olarak bu kadar duyarlı olman bana büyük bir umut veriyor..

    Merve🙂

    Reply
  • 5. Eren Gedik  |  January 12, 2010 at 5:09 pm

    Ben de yardımlarınız, desteginiz ve beni aranıza aldığnız için hepinize çok teşekkür ediyorum =) Elimden geldiğince yazacağım =)
    LET’S ADOPT.

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Genç Sahip Çıkalım!

Genç Sahip Çıkalım!
(Young Let's Adopt!)
"saving animals inspiring humans"

Takvim

January 2010
M T W T F S S
« Dec   Feb »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Güncel Yazılar


%d bloggers like this: