“KORKMAYIN!” ve harekete geçin… Bundan sonra ben öyle yapacağım…

February 2, 2010 at 10:40 pm 1 comment

Hepimiz korkuyoruz…
Büyük laflar etmekten… Büyük işler yapmaktan…
Çekiniyoruz… Çünkü gücümüzü göremiyoruz…

Ve bizim korkaklığımız sonucunda, insanlar ve hayvanlar ölüyor, ölmeye devam ediyor…
Evet, bu bizim suçumuz!

Bunu biz yarattık, biz devam ettiriyoruz…
Hiç baktınız mı kendinize?
En son ne yaptınız?
KİMİ, NEYİ kurtardınız?

Her gün sokağınızda dolanan, güzel gözleriyle bir yudum sevgi, biraz su ve/veya yemek için size yalvaran köpeği beslediniz mi hiç? Sevdiniz mi? Ona kötü gözle bakan yaşlı teyzeye bir şeyler anlatmaya çalıştınız mı?..

Her gün okula yürürken gördüğünüz çocuğa, soğukta üşüyen ama gene de mendil satmaya çalışan o çocuğa bir mont aldınız mı?..

Yaptıysanız, harika gençlersiniz…
Sizinle gurur duyuyorum… Desteğim daima sizinle olacak…

Yapmadıysanız, DAHA NE BEKLİYORSUNUZ?

Haklısınız, yardım zorla edilmez…
Fakat yardım etmeyecekseniz, şikâyet de etmeyeceksiniz…
Yollardan, insanlardan, yemeklerden, hayvanlardan…
Hiçbir şeyden.
Çözümü için çabalamadığınız hiçbir şey için şikâyet etmeye hakkınız yok…

Dilekçeler, imzalar…
Onlar kâğıt parçaları…
Elbette faydaları var ama kimse kusura bakmasın, istediğimiz oranda etkisi yok! İstediğimiz çoğunluğu sağlayabildik mi hiç? Yıllardır uğraşıyoruz… Hayır… Kavgalar, düşmanlıklar vs buna engel oldu.

Internet hayvan severliği/yardım severliği buna engel oldu!

Şimdi sizden bir şey rica ediyorum…
Bilgisayarın başından kalkın… Dilekçeleri iki dakika rafa kaldırın…
Ve sokağa çıkın. Kurtarın. Karşı çıkın, korkmayın! O kedinin hayatını değiştirin! Beklemeyin…
Korku, en büyük engelimiz…
Yasalardan, komşu teyzeden, muhtar amcadan, ısırılmaktan, bıçaklanmaktan… kısacası her şeyden korkuyoruz…

Artık korkuyu atın, orada hayvanlar ölüyor! İnsanlar ölüyor! Sizse sadece korkuyorsunuz… Onların yaşadıklarını gözünüzde canlandırabiliyor musunuz?..

Korkmayın ve harekete geçin…
Bundan sonra ben öyle yapacağım…

Sevgiler,

İdil Uzun

ALEX kurtarılmadan önce... 3 bacağına, sahiplendirilmesi çok zor olmasına rağmen, onu orada bırakmadık...

ALEX kurtarıldıktan sonra, o bir neşe bombası... Onu hayatının sonuna dek sevecek ailesini, kalıcı yuvasını arıyor...


Entry filed under: Uncategorized. Tags: .

Bu sefer de ben yazacağım, bilinçlenme ve eğitimin önemini…

1 Comment Add your own

  • 1. Merve Yaprak  |  February 2, 2010 at 10:47 pm

    İşte bu ! Yapılması gerek, yapmamız gereken !!!
    Yine muhteşemsin İdilcim…

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Genç Sahip Çıkalım!

Genç Sahip Çıkalım!
(Young Let's Adopt!)
"saving animals inspiring humans"

Takvim

February 2010
M T W T F S S
« Jan    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728

Güncel Yazılar


%d bloggers like this: